Moonburn
Stichting Barstow

Moonburn

Wie het boek Fear and Loathing in Las Vegas van Hunter
S. Thompson heeft gelezen (of de filmadaptatie met Joh- nny Depp heeft gezien), weet dat het Californische stadje Barstow de laatste stop is voordat de krankzinnigheid van gok- en amusementsparadijs Las Vegas toeslaat. ‘We were somewhere around Barstow on the edge of the desert when the drugs began to take hold’, schreef Thompson. Dat is het moment waarop de trip kan beginnen.

Barstow is ook de naam van een driekoppig Nederlands kunstenaarscollectief, bestaande uit Steven Bos, Susan Lanting en Gover Meit. Geen toeval natuurlijk. Stichting Barstow heeft een passie voor het spectaculaire, voor kunstwerken die nu eens niet veilig binnen aan een witte muur hangen, maar in de openbare ruimte en voor iedereen zichtbaar groots en meeslepend aanwezig zijn. De kunst die Stichting Barstow najaagt, dompelt het publiek voor even onder in een andere wereld, waar andere wetten gelden. De wetten van het spektakel.

Neem deze maan op het dak. Iedereen snapt dat Moonburn een grote ballon is die door Stichting Barstow werd beschilderd met glow-in-the-dark verf. De diameter is zes meter - aanzienlijk kleiner dan die van de echte maan, die 3475 kilometer telt – maar toch. Toch lijkt deze maan groter dan de echte en is-ie in staat om de boel even op zijn kop te zetten. De skyline van Amsterdam is anders dan normaal, er werd iets extra’s aan toegevoegd. Spektakel.

Het leuke van dit soort ‘simpele’ toevoegingen, feitelijke nabootsingen van natuurlijke fenomenen, is dat je de originelen nog eens wat beter gaat bekijken en meer gaat waarderen. Zo liet de IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson, wiens oeuvre voor het grootste deel bestaat uit het nabootsen van allerlei natuurverschijnselen zoals regenbogen, watervallen en mist, in 2003 de zon schijnen in de grote Turbine Hall van Tate Modern in Londen.

Natuurlijk zagen bezoekers uiteindelijk dat het zinsbegoocheling was. Maar wie getuige was van deze kunstperformance schudt haar nooit meer van zich af. Wie nu de zon in de zee ziet zakken of een prachtig wit wolkje ziet zweven, moet on- willekeurig meteen aan deze kunstenaar denken. Terwijl het enige wat hij deed, het hercreëren was van iets wat allang bestond.

Voor Stichting Barstow was alleen het nabootsen van de maan niet genoeg. Er moest nog iets bij, iets waardoor deze maan zou worden verbonden met de stad. Beter nog: met de gekte van de stad, de lichten, de drukte. Niet voor niets luidt de titel van het werk Moonburn; net als de zon invloed heeft op het gedrag van de mens, hebben de stralen van de maan ook gevolgen. Sommige mensen gaan er schijnbaar heel gek van doen. Lunatisme, hoewel nooit wetenschappelijk bewezen, is een aandoening die zich tijdens volle maan openbaart in slaapwandelen en van de ene gemoedsstemming in de andere glijden.

Nu weerkaatst de maan het licht van Amsterdam. ‘s Nachts laadt hij zichzelf op met de energie die de stad uitstraalt. En als tegenprestatie zorgt hij voor tijdelijke waanzin in het hoofd van iedereen die omhoog kijkt en zich even in een andere dimensie waant. De laatste halte vóór totale dwaasheid.

Illuminade Water Colors

Werk van andere kunstenaars