Toen Antenna Sud voor het eerst verscheen tijdens de zevende editie van het Amsterdam Light Festival, bracht het een vorm terug die ooit veelvuldig te zien was op de daken van Europa: de televisieantenne.
Ooit het trotse symbool van een nieuw tijdperk van verbinding, is het tegenwoordig een zeldzaam beeld – een reliek uit het verleden.
In deze editie keert het kunstwerk terug in een getransformeerde context. Niet langer hoog boven de stad, maar neergedaald naar het water, waar de antennes opduiken als kleine, verlichte eilanden in de gracht. In een stad waar stijgende zeespiegels een voortdurende zorg vormen, voelt hun nieuwe positie zowel poëtisch als profetisch: objecten die ooit de daken sierden, zweven nu net boven het wateroppervlak.
Wanneer festivalschepen voorbijvaren, golven hun reflecties over het water en nodigen uit tot een moment van stilte en beschouwing. Waar de antennes ooit radio- en televisiesignalen ontvingen, verwijzen ze nu naar een ander soort signaal – een subtiele herinnering aan de veranderingen die ons klimaat teweegbrengt. Zo worden de antennes lichtgevende markeringen van tijd: ze dragen de herinnering aan de daken van vroeger, zijn geworteld in het heden, en wijzen naar een toekomst waarin het water onze steden opnieuw kan vormgeven.