Je loopt misschien al een tijdje rond, en geniet stiekem van al die ramen die je 's avonds ziet. Waarachter licht brandt. Warm licht, soms koud licht, of zelfs pimpelpaars licht. Achter elk raam een verhaal van mensen die daar wonen.
Het is helemaal niet zo lang geleden dat dat licht er niet was. Dat huizen geen elektriciteit hadden en mensen in de huiskamer rondom een olielampje zaten. De stad was veel donkerder zonder elektriciteit en gloeilampen. De gloeilamp heeft eigenlijk alles veranderd. Ons dag-nachtritme, de aanblik van de stad... alles. Toch hebben we jaren geleden afscheid genomen van de gloeilamp. We hebben nu LED-lampen. En die zijn veel zuiniger en dus beter voor het klimaat.
Het afscheid van de gloeilamp was misschien niet zo genereus. Het was opeens een onding. Iets wat weg moest. Maar de gloeilamp verdient een waardig afscheid. Vandaar dit kunstwerk, opgedragen aan een goed idee dat uiteindelijk in het water is gevallen. De opblaasbare gloeilampen die je ziet drijven, zijn een kunstwerk van kunstenaar en uitvinder Theo Botschuijver. Met dit werk wil hij zijn respect tonen voor illustere voorgangers zoals Thomas Edison, Alexander Lodygin, Joseph Swan, Henry Woodward, Matthew Evans, Heinrich Göbel e.a. De mensen die de duisternis verdreven doordat hen een lichtje opging.
Fun fact
Weet je nog dat enorme vliegende roze varken op de cover van het album Animals van Pink Floyd in 1977? Ook van Theo Botschuijver. Als je zijn naam intypt in een zoekmachine zie je allerlei bijzondere opblaasbare sculpturen en interactieve installaties verschijnen. Grote kans dat je - net als ik - geen van die werken in het echt hebt gezien. Maar vandaag dus wel. En over een aantal weken of maanden staat dit werk er misschien wel ertussen.
