Stil maar krachtig nodigt Windows ons uit om na te denken over vrijheid. Niet alleen bepaald door wet of beleid, maar ook door zichtbaarheid.
Geplaatst in de binnentuin bij de bescheiden gevel van de 17e-eeuwse Singelkerk, haalt het werk inspiratie uit de glazen ramen van de kerk – symbolen van geloof, geborgenheid en expressie.
Tijdens de Nederlandse Gouden Eeuw kende zelfs de relatief tolerante Republiek haar grenzen. Groepen zoals de doopsgezinden werden weliswaar gedoogd, maar mochten hun geloof niet openlijk belijden. Zij kwamen samen in verborgen 'schuilkerken', zoals de Singelkerk, waarvan de buitenkant geen enkele verwijzing gaf naar het spirituele leven binnen. Leegtes ingreep keert die uitwissing symbolisch om.
De twee ramen aan de grachtzijde zijn een exacte kopie van de ramen van de kerk erachter. Door de hele gevel te verlichten, haalt Windows de kerk uit haar schuilplaats en zet haar in het volle zicht. Zo verandert de installatie de stille binnentuin in een plek voor reflectie –zowel letterlijk als figuurlijk– over de spanning tussen zichtbaarheid en onzichtbaarheid, tussen acceptatie en uitsluiting.
In een stad gebouwd op openheid en handel raken de verhalen van hen die zich moesten verbergen vaak onderbelicht. Leegtes Windows fungeert als baken; niet alleen van de blijvende erfenis van de Singelkerk, maar ook van het bredere menselijke verlangen naar verbondenheid en het recht om gezien te worden.
